Denkt u ook wel eens, kunnen we dat veranderen

niet eens anders doen?

In de jaren waarin ik verandertrajecten heb geleid, kwam deze vraag in ieder geval bij mij steeds weer naar boven. De projecten die ik heb geleid, begonnen vaak niet eens als een grote verandering. De opdrachten waren meestal redelijk concreet en afgebakend: een nieuw IT systeem; digitalisering van de aanvragen; invoering van een management informatie systeem; een dienstrooster dat beter aansluit bij de hoeveelheid werk per dagdeel; vraaggericht werken in plaats van aanbodgericht.

Kortom een (kleine) verandervraag die tijdens het traject echter alleen maar leek te groeien. Reden hiervoor bleek telkens weer te liggen in het feit dat de nodige veranderingen die waren gedefinieerd enkel de “buitenkant” betroffen. De kern, de essentie van de organisatie bleef (vooralsnog) ongemoeid. En dit wreekte zich keer op keer. Gevolg: de verandering overkomt ons, we herschikken wat, blijven voor het grootste deel doen wat we altijd deden, maar met (steeds) minder energie.

Hoe dan wel?

Het antwoord is dichterbij dan je denkt: door in eerste instantie dichtbij jezelf/de kern van de organisatie te blijven! Rust en stabiliteit haal je uit het kennen van de diepste waarden, ofwel de bestaansreden van de organisatie. Vergelijk het met een grondwet waarin de kernwaarden van een land beschreven staan. Hoe woelig de tijden ook zijn, de grondwet dient als een toetssteen voor de kernwaarden. Het is een rustpunt vanwaar je de veranderingen overeenkomstig je waarden tegemoet kan treden. Voor een bedrijf/organisatie is dit niet anders.

Wanneer voor iedereen de kernwaarden duidelijk en voelbaar zijn, kan de verandering een stap verder gebracht worden: naar transformatie. Waar veranderen blijft hangen in gecontroleerde probleemoplossing, gaat het bij transformeren om een organisch proces, waarbij destructie en creatie, net als in de natuur, hand in hand gaan (zie ook het boek “kun je een rups leren vliegen van Jan Bommerez en Kees van Zijtveld). In de natuur nemen we dit proces als vanzelfsprekend aan: zo weten we dat eerst de bladeren van de bomen moeten afsterven, om in de lente weer nieuwe verse bladeren te laten verschijnen!

 If nothing ever changed there would be no butterflies

 Ik wens u een mooie en inspirerende verandering toe!

Drs. Renske Siezen

Directeur-eigenaar Rubico interim management